Directing

Ken Jacobs

کن جیکوبز، از پیشگامان سینمای آوانگارد آمریکا در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، چهره‌ای محوری در سینمای تجربی پس از جنگ است. از اولین فیلم‌هایش در اواخر دهه ۱۹۵۰ تا آزمایش‌های اخیرش با ویدئوی دیجیتال، تحقیقات و نوآوری‌های او بر هنرمندان بی‌شماری تأثیر گذاشته است. جیکوبز که در نیویورک متولد شده بود، از دانشگاه سیتی فارغ‌التحصیل شد و خود را در میان صحنه هنری مرکز شهر دهه ۱۹۶۰ یافت، که شامل هنرمندانی مانند رابرت ... راشنبرگ و اندی وارهول، نویسندگانی چون آلن گینزبرگ و جک کرواک را شکست دادند؛ و گروه‌های تئاتر تجربی تریشا براون و ایوان راینر. اگرچه جیکوبز نقاشی را نزد هانس هافمن آموخته بود، اما به سرعت به سمت فیلم جذب شد و در فیلمسازان رادیکالی مانند یوناس مکاس و هالیس فرامپتون روحیه‌ای مشابه یافت. دوستی اولیه با جک اسمیت منجر به چندین همکاری شد، از جمله فیلم‌های زیرزمینی مهم «کبرای بلوند» (که یوناس مکاس «شاهکار سینمای بودلر» لقب گرفت) و «چاقوهای کوچک در شادی» و همچنین یک نمایش زنده ساحلی در پراوینستاون، «نقد لاشه انسان».